Işık vuruyordu yüzüme
Karanlımı senin sevgin aydınlatıyordu
Ruhumu okşuyordu sözlerin
Kalbimi paylaşıyordu gözlerin

Yanlızlığımda seni düşüyordum
Yanlızlığım sensizliğim oluyordu
Duyuyordum sesini hep içimde
İnliyordu sen sen... diye

Ne oldu da kapandı gözlerin
Görmez oldu aşkımı
Utanç veriyor aşkın
Hüznümün taksiminde

Mercan'a yazdığım ilk şiirdi bu biliyorum gerçekten çok kötü :D İlk olduğundan ama diğerleri daha güzel...:)

Mercan'ı unutmak için bir adım atmaya karar verdim.Artık benim için sıp sıradan bir sınıf arkadaşı hatta sıradan ile değil muhabbetim olmayan gördümü selam verip geçeceğim bi arkadaşım.